شعر از احمد سید مقدم یکی از شاعران روستای فریزی روستای فریزی  آنقدر دارای زیبایی هست که نمیشه همه ی  این زیبایی ها را در یک شعر خلاصه کرد ولی به صورت مختصر زیبایی های آنرا به صورت شعر توصیف کرده است.  

ای فریزی عاری از هر شرّ وشور                  نخبگانت مایه ی فخرو غرور

ای که هستی سرمد کل بلاد                     پروراندی بس بدامن گل زیاد

ای عبید الله که سبط مصطفی است           بارگاهش جایگاهی با صفاست

عطر یاس و سوسن آید بر مشام                از مزار سید خیر الانام

هرکه در نزدش نماید التجا                        مشکلش حل و شود دور از بلا

در بلندای تو دارد بارگاه                            زائرین را می دهد او سرپناه

این شهیدانت میان نار و خون                  غوطه ور در خون و دشت جنون

دل بریدن چون از این دنیای دون                دشمن دژخیم کردند سرنگون

چشم خود بستند بر این باغ و چمن          جان خود دادند برای این وطن

این عبیدت شاهد است بر ماجرا              دیده است او پیکر بی دست و پا

آب کاریزت چو درّی پربها                        با طراوت گشته از او باغها

این بنالود در بر تو استوار                       شهره ی عالم شد از او این دیار

آن زلالین آب هر رودخانه اش                  می کند روشن روان هر قطره اش

بهر فتح قله از املاک دور                        هر جهانگردی بیاید با سرور

از دو آبی تا دلور و کندلان                       بهترین مأوای زیبای جهان

منظر اوشک و ججی و آبچار                   می دهد تسکین به قلب بی قرار

ریزش آن آب ، آبشاران کوه                    جلوه ای داده به کوه آن شکوه

هر درخت گردویت با قدمتش                  رهگذر مدهوش شود از هیبتش

مغز گردویت سفید است چون صدف         هر گیرد خورده تیرش بر هدف

از نسیم باد پائیز و بهار                          لعل گون است گونه ی سیب چون انار

سایه سارت مأمن هوشیار هاست          میوه هایت رونق بازار هاست

در جبال سبز تو هست هر گیا                 هر گیاهش می کند دردی دوا

از گل آن گرده و موم و عسل                    آورد در کندو، زنبورعسل

هرکه زآن یک جرعه نوش جان کند            درد خود را زائل و درمان کند

واعظانت درّ و گوهر در دهان                     صحبت آنان دهد بر مرده جان

شاعرانت در سطور هر کتاب                   نام تو آورده اند با آب و تاب

ای فریزی شهر قرآن نام توست               قاریانت جرعه ای از جام توست

بلبلان در نغمه ی آواز خویش                شاهپرک در رقص هر پرواز خویش

می رساند این پیام و این نوید                خاک اینجا سرمه ی چشمان کنید

شعر احمد خوشه از خروار بود                  پرتوی زان مهر پرانوار بود

 توسط جواد هدایتی نیک  -وبلاگ روستای فریزی