اي معلم مظهر ايمان من
اي معلم مظهر ايمان من روح تو جاري شده درجان من
اي نفس هايت اميد زندگي حرف هايت نم نم باران من

آقای عبدالله شمس آبادی از معلمین کوشا وبا اخلاق روستای فریزی در سال ۱۳۵۶بود.
مرداد۱۳۹۱ به یاد خاطرات گذشته ودیدن از روستا واهالی از سبزوار به همراه خانواده قدم رنجه
فرمودند و به روستای فریزی امدند.
ولی ظاهرا آن نشاط و سرزندگی قدیم را در روستا مشاهده نکردند.با این وجو دبودن در فریزی را
یکی از بهترین خاطرات دوران معلمی خود می داند.
مدیریت وبلاگ از طرف اهالی روستای فریزی از زحمات اقای شمس ابادی تشکر و قدر دانی می
کند.
+ نوشته شده در یکشنبه شانزدهم مهر ۱۳۹۱ ساعت 11:17 توسط محمد سليمان زاده
|
در دامنه رشته كوه عظيم بينالود و در ميان كوههاي سربه فلك كشيده ، روستاي فريزي، با قدمتي چندين هزارساله چون نگيني درخشان خودنمايي مي كند. اين روستا در 75 كيلومتري جنوب غربي مشهد (نرسیده به چناران-از داخل شهر جدید گلبهار به طرف رودخانه فریزی) در سرسبزترين دره هاي بينالود، واقع شده است. نام فريزي برگرفته از فر، به معناي شكوه و عظمت، و زي به معناي زندگي مي باشد. بافت قديمي روستا ی فریزی در گذر زمان حفظ شده است و از لحاظ ساختاري بسيار شبيه روستای کنگ و شهر تاريخي ماسوله مي باشند. راه ارتباطي اين روستا تماما آسفالته بوده و به دليل موقعيت كوهستاني منطقه داراي چشم اندازي بسيار زيبا مي باشد. اين راه در امتدادجاده آسيايي (سنتو) از داخل شهر گلبهار مي گذرد و در مسير از معادن سنگ آهك خيج ، روستاي خيج و سپس از روستاي ييلاقي و ديدني آبقد امتداد مي يابد. ودرانتها به روستای فریزی ‘بهشت پنهان خراسان می رسیم.